Cevf
جوفArapça
Tanım
İçe, gövdeye ait, gövde ile alâkalı.
Bir kimse şırınga yaptırır veya burnuna bir ilaç akıtır yâhud kulağına yağ damlatırsa; yâhud vücut veya baş yarasına ilaç akıtır da ilaç hakikaten cevfe ve beynine işlerse veya ufak taş ve benzeri insanın yemediği veya iğrenip tiksindiği bir şeyi yutarsa kazâ lâzım gelir.
(İbni Âbidîn)
Eşref sâat, cevf-i şebdir (gece yarısıdır.)
(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)