Aynü’l-yakîn

“Yakînin kendisi” mânâsına, gözüyle görerek bilme, kat‘i bilme. Ekvator gibi sıcak memleketlerde yaşayan kar görmemiş bir kimsenin kitabdan okuyarak veya birisinden dinleyerek karın ne olduğunu öğrenmesi, ilmü’l-yakîn, karı görerek tanıması, aynü’l-yakîn, karı eline ve ağzına alıp tadarak tanıması hakku’l-yakîn olur.

(Bkz. Hakku’l-Yakîn, İlmü’l-Yakîn) And olsun ki onu (Cehennem ateşini) aynü’l-yakîn göreceksiniz.

(Tekâsür sûresi: 7)

Hadîs-i şerîfte bildirilen, Allahü teâlâyı görüyormuş gibi ibâdet etme (aynü’l-yakîn) mertebesi ümmetin seçilmişlerine mahsûstur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)