Asl (asıl)

Kök, temel, esas.

Soy, nesep.

Kıyasın bir rüknü.

Kıyasta hakkında hüküm bulunmayan meselenin (fer’in) benzetildiği ve hakkında hüküm bulunan meseleye asl denir. Hadîs-i şerîfte; “Buğdayı buğday ile misliyle satınız, fazlasına satarsanız ribâ, yani fâiz olur” buyurulmuştur. Darı da böyle midir? Burada asl, buğdaydır. Fer‘ darıdır. Buğdayın bu şekilde satılmasının câiz olmamasının illeti aynı cinsten ve kileyle ölçülebilir bulunmasıdır. Darıda da aynı hususlar cârî olduğundan bu yasağın içine girer.

(Şerhu Menâr li-İbn-i Melek)