Âmil

İş yapan, amel eden; işçi.

Allahü teâlâ sizden ilmi almak için, ilmiyle âmil olan âlimleri kaldırır, câhiller kalır. (Bunlar) dinden suâl edenlere, kendi akılları ile cevap verip insanları doğru yoldan ayırırlar.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Zekât, harâc ve öşür toplamakla vazifeli memur.

Sadakalar (zekâtlar), Allahü teâlâdan bir farz olarak, ancak fakirlere, miskinlere, âmillere, kalbleri Müslümanlığa ısındırılmak istenilenlere, (efendisinden kendisini satın alıp, borcunu ödeyince âzâd olacak) kölelere, borçlulara, cihâd ve hac yolunda olup, muhtaç kalanlara, (kendi memleketinde zengin ise de, bulunduğu yerde yanında mal kalmamış ve çok alacağı varsa da alamayıp muhtaç düşen) yolda kalmışlara mahsûstur.

(Tevbe sûresi: 60)

Halka zulmeden âmiller Cennet’e giremez.

(Hadîs-i şerîf-Kitâbü’l-Emvâl)