Ahfâ

(A. Hafi’den) Tasavvufta velîlik mertebelerinden. Çok gizli, âlem-i emrin (madde ve ölçü olmayan ve arşın üstündeki âlemin) beşinci ve son latîfesi (makamı, mertebesi).

İnsana Âlem-i sagîr, yani küçük âlem denir. Âlem-i sagîr, on kısımdan meydana gelir. Bunların beşi Âlem-i emrdendir. Bu beş mertebe; kalb, ruh, sır, hafî ve ahfâdır. Bunların asılları, kökleri Âlem-i kebîrdedir (insanın dışındaki âlemdedir). Ahfâ latîfesi, mertebelerin en sonu ve en yukarıdaki mertebedir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)