Yemîn-i Mün‘akıde

Geleceğe âit bir iş hakkında meselâ ilerde yapacağım veya yapmayacağım diyerek yapılan yemîn.

Mün‘akıde yemîn üç türlüdür: Birincisi zaman bildirmeden yapılır. Meselâ döğeceğim diye yemîn edince, ikisi de sağ kaldıkça, döğmezse yemîn bozulmaz. Biri ölünce bozulur. Döğmeyeceğim diye yemîn edince, ölünceye kadar döğmezse, sonsuz olarak bozulmaz. Bir kere döğerse bozulur. Keffâret denilen cezâsını yerine getirir ve yemîn biter. İkinci defâ döğerse, keffâret vermez. İkincisi, zaman bildirilerek yapılan yemîndir. Zamanı gelmeden bozarsa, keffâret lâzım olur. Zamanı gelmeden önce ölürse yemîn bozulmaz. Üçüncüsü, şarta bağlı yemîndir. Yemîn ettiği şeyin yapılıp, yapılmamasını, kendinin veya başkasının bir şeyi yapıp yapmamasına bağlamaktır. Zaman söylenmedi ise, hemen yapmak, zaman söylendi ise, zamanın sonuna kadar yapmak lâzımdır. Kalkıp gelmezsen vallahi seni döğerim demek bu çeşit bir yemîndir.

(Merginânî, İbn-i Âbidîn)