Vekâlet-i Âmme

Umumu bildiren bir tâbir ile yapılan ve birçok muamelelere şâmil olan vekâlet. Vekâlet-i Mufavvaza. Umumî vekâlet.

Vekâlet, ya vekâlet-i âmme veya hâssadır. “Her şeyde vekilimsin” gibi bir sözle vekîl tayin etmiş ise vekâlet-i âmmedir ve vekil, talâk, köle âzâdı, vakıf, hibe gibi teberru kabilinden tasarruflar dışında alış-veriş, kirâ gibi bütün akidleri yapabilir.

(İbni Âbidin)

Alışverişte malın cinsi, nev‘i veya fiyatı vekile bildirilmelidir. Vekâlet-i âmme ise bildirmeye lüzum yoktur. Koç alması için tayin olunan vekil, dişi koyun alırsa, câiz olmaz. Ama: “Bana bir hayvan al, nasıl olursa olsun” derse vekâlet-i âmme olur.

(İbni Âbidîn)

Vekâlet-i âmmede, vekil, başkasını kendisine vekil yapabilir.

(İbni Âbidîn)