Vehhâb
وهاب
Tanım
(A. Vehb’den) Mahlûkâtına, ihsân hazînelerinden karşılıksız bol bol veren mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (el-Vehhâb).
Yâ Rabbî! Bizi doğru yola hidâyet ettikten (ilettikten) sonra kalblerimizi şek ve şüpheye saptırma, meylettirme. Bize, kendi tarafından rahmet (tevfîk, îmân, hidâyet ve doğru yolda devam etmek) ver. Şüphesiz sen, Vehhâb’sın.
(Âl-i İmrân sûresi: 8)
El-Vehhâb ism-i şerîfini kim duhâ (kuşluk) namazından sonra söylerse, başkasına muhtaç olmaz. Kalblerde heybet hâsıl eder.
(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)