Vâkıf

Vakfeden. Bir malı vakfeden kimse. (Bkz. Vakf)

Vâkıfın Müslüman, hür, âkıl ve bâliğ olması lâzımdır.

(İbni Âbidîn)

Şart-ı Vâkıf (vâkıfın koyduğu şart), nass-ı Şârî‘ (din sahibinin koyduğu kânun) gibidir.

(İbni Âbidîn)

Vukuf sahibi; bir işten haberi olan.

Meşveret olunan kimsenin vâkıf olmadığı şeyi veya vâkıf olduğunun aksini söylemesi günahtır. Hatâ ile söylemesi günah olmaz.

(Berîka)

Arafât’ta vakfeye duran.