Tezvîc
تزويج
Tanım
(A. Zevc’den) Evlendirme, kocaya verme, nikâhlama.
Kadını, kendisi veya vekîli yâhud velîsi (babası, dedesi, sonra erkek kardeşi, amcası ...) tezvîc eder.
(Ni‘met-i İslâm)
Erkek velîleri bulunmayan yetimleri, Hanefî mezhebinde anaları tezvîc edebilir.
(İbni Âbidîn)