Temkîn

تمكينArapça

Tanım

(Mekân’dan)

  1. Ağırbaşlılık; ihtiyatlılık; sakınma.

  2. Tasavvufta değişmekten, hâlden hâle geçmekten kurtulup, huzur ve sükûna kavuşma.

Kalb, telvinden (değişik hâllerden), hâllere kul olmaktan kurtulmuş ve temkîn makamına yetişmiş ise, hâller artık nefse gelir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Paylaş

Benzer Kelimeler