Temennî

(A. Münye’den) Bir şeyin tahakkukunu bütün kalbiyle isteme; rica, istek.

Temennî insanı tembelliğe götürür. Recâ (sebebine yapıştıktan sonra o işin olmasını beklemek) ise, çalışmaya sebeb olur.

(Berîka)