Te’lîf

Hangi ilimde olursa olsun, birçok meselelerin içinde toplandığı bir eser yazma. Bunu yapana müellif denir.

Allahü teâla, kendi kitabından başka hiç bir kitabın hatasız olmasını takdir buyurmamıştır. Kendi kitabı için ise, “Ona önünden ve arkasından bâtıl gelemez!” buyurmuştur. Başka kitaplarda hata ve kusur olabilir. Çünki onları insan te’lîf etmiştir.

(İbni Âbidîn)

Bir araya getirme, uzlaştırma, uyuşturma. Eşbah’da bir yerde “Menfaat sağlayan her borç haramdır. Bunun için rehin alınan evde, rehin alan kişinin oturması, rehnedenin izniyle de olsa mekrûhtur” diyor. Başka yerde ise “Rehin verenin izni olmaksızın, alan kişinin ondan istifade etmesi mekrûhtur” diye yazıyor. Şu hâlde istifade başta şart koşulursa fâiz, koşulmaz da sonradan izin verilirse mübah olur. Böylece iki ifade arasında bir te’lîf yapılmış olur.

Bu da birbirine zıt kalmalarından iyidir.

(İbni Âbidîn)