Tekbîr

Ululama, büyükleme.

Allahü teâlâyı yüceltmek, noksan sıfatlardan, şirkten, yarattıklarına benzemekten tenzîh etmek; bu mânâda “Allahü ekber” sözünü söylemek.

Ey örtüye bürünen (peygamber)! Kalk da (kâfirleri, Allahü teâlânın azâbı ile) korkut! Rabbini tekbîr et!

(Müddessir sûresi: 10)

Yangın gördüğünüzde tekbir getiriniz. Zira tekbîr onu söndürür.

(Hadîs-i şerîf-İbni Adîy)

Namaza başlarken tekbîr söylemek, farzdır. Rükû‘, kavme, secde ve celseye intikal ederken tekbîr söylemek sünnettir.

(İbni Âbidîn)

Tekbîr kelimesi, Allahü teâlânın, kulların yaptığı şükürlerden çok yüksek olduğunu, O’na yakışan şekilde şükür yapılamayacağını ifâde etmektedir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)