Tegâbün Sûresi
تغابن سوره سى
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin altmış dördüncü sûresi. Medîne-i Münevvere’de nâzil oldu. On sekiz âyet-i kerîmedir. Dokuzuncu âyette geçen ve aldanma mânâsına gelen Tegâbün kelimesi sûreye isim olmuştur. Sûrede; insanların mü’min ve kâfir olarak iki kısma ayrıldığı, mal ve çoluk-çocuğun bir imtihan olduğu bildirilmektedir. (İbn-i Atıyye, Râzî)
Kim Tegâbün sûresini okursa, ansızın ölüm ondan uzak olur.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)