Tecvîd
Tanım
Güzel yapmak.
Kur’ân-ı kerîmi harflerin mahreclerine (çıkış yerlerine) ve sıfatlarına uygun olarak okumak ve bunu anlatan ilim. (Bkz. Kırâat, Tertîl, Tilâvet)
Kur’ân-ı kerîmi tecvîde uygun okuyana şehîd sevâbı verilir.
(Hadîs-i şerîf-Künûzü’d-Dekâik)
Harflerin mahrecleri ve medlere dair tecvîd kâideleri vâcib; diğerleri müstehabdır. İmâmlığa en layık kimse, namaz hükümlerini en iyi bilendir. Ondan sonra kırâati güzel olan ve tecvîd bilen İmâm olur. Sonra da en ziyade vera‘ sahibi olan, yani şübhelilerden en fazla korunan gelir.
(İbni Âbidîn)
Din adamlarının insanlara yapamayacakları fetvâları bildirmeleri de fitneye sebeb olur. Köylüye ve ihtiyâra, tecvîdsiz namaz kılınmaz demek de böyledir. Çünki bunlar artık öğrenemez ve namazı büsbütün bırakırlar. Hâlbuki, tecvîdsiz namazın câiz olduğuna fetvâ verenler vardır. Bu fetvâ zayıf ise de namazın terk edilmesinden iyidir.
(Berîka)