Tâib
تائبArapça
Tanım
Tövbe eden, günahlarına pişman olan.
Allahü teâlâ tâibleri ve (fevâhişten yani pislik ve günahlardan) temizlenenleri sever.
(Bakara sûresi: 222)
Günahtan tâib, sanki hiç günah işlememiş gibidir.
(Hadîs-i şerîf-Hâkim, İbni Ebiddünyâ, İbni Asâkir)
Tâiblerin makamı, bütün makamların en fazîletlisi ve üstünüdür. Hakîki tâib, Cenâb-ı Hak katında bütün halkın en azîzi, en kıymetlisi ve en sevgilisidir.
(Miftahü’n-Necât)