Semâ‘ (simâ‘)

Dinleme, işitme, kulak verme.

Hadîs-i şerîfleri (veya bir ilim kitabını) bir hocadan bizzat işitip ezberleme veya yazma.

Makam ve ahenkle okunan ilahîleri, gazelleri dinleme; rûhâniyet kaplayıp kendinden geçerek raksetme, devrân etme.

Semâ‘ dinlemek; nefsine hâkim olan, onun isteklerine gâlib gelen ve her türlü gayr-i meşrû yani dine uygun olmayan işlerden sakınıp uzak duran kişiler için mübâhtır.

(Makâmat-ı Mazhariyye)