Selâm

1. Ayıp, kusur, noksanlık ve hastalıktan beri olma. Zâtı ayıplardan (kusurlardan), sıfatları noksanlıklardan ve işleri kötülüklerden uzak, temiz olan mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (es-Selâm).

   “O, selâmdır.”

   (Haşr sûresi: 23)

   Resûlullah aleyhisselâm, namazdan sonra Allahümme ente’s-selâm ve minke’s-selâm... (Ey Allah’ım! Sen selâmsın ve selâm sendendir.) diyecek kadar otururdu.

   (Hadîs-i şerîf-Müslim, Tirmizî)

   Eceli gelmeyen bir hastaya elem ve hastalıkları için yüz yirmi bir defâ Selâm (es-Selâm) ism-i şerîfi okunursa, Allahü teâlânın izniyle o kimse şifâ bulur veya hastalığı hafifler.

   (el-İstigâsetü’l-Kübrâ)

2. Muhabbetin ifadesi olarak yapılan hayır duâ.

Biz dünyadan gider olduk,

Kalanlara selâm olsun.

Bizim için hayır duâ,

Kılanlara selâm olsun.

(Yûnus Emre)