Şatâh (şathiyye)

Hareket, kıpırdama, köpürme.

Tasavvufta tecelli ve feyzin fazlalığı sebebiyle kendinden geçen sâlikin, zâhiren şer‘î hükümlere aykırı düşen sözü. Çokluk hâli şatâhât ve şathiyyât gelir.

Allahü teâlâ için söylenen kurb, ma‘ıyyet, ihâta, sereyân, vasl, ittisâl, tevhîd ve ittihâd gibi sözler, müteşâbihât ve şathiyyât cinsindendirler. Bu sözlerle, bizim anladığımız şeyler bildirilmemiştir. Bu sözleri işitince, akla, hayâle gelen şeylerin hiçbiri Allahü teâlâda yoktur. Allahü teâlânın bunlarla hiçbir ilişiği yoktur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)