Şakî

Şakâvet ehli, haydut, yol kesen. Eşkıya’nın müfred (tek) hâli.

Cehennemlik; bedbaht, habîs. Zıddı saîd’dir.

Şakî olanlara gelince: Onlar Cehennem ateşindedirler ki, orada onların (çok acı) bir nefes alıp vermeleri vardır.

(Hûd sûresi: 106)

Şakî, Ramazan ayında (bu ayın hakkını vermemek suretiyle) Allahü teâlânın Rahmetinden mahrum kalan kimsedir.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Allahü teâlâ, kalblerimizi, Habîbinin Eshâbının sevgisi ile doldursun! O büyükleri, sâlih ve müttekî olanlar sever. Münâfık ve şakî olan sevmez.

(Şifâ-i Şerif)

Dünyâda herkes, sa‘îd veyâ şakî olduğunu, amelinden anlayabilir.

(Mektûbât-ı Şerefüddin Münîrî)