Saf Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin altmış birinci sûresi. Medîne’de nâzil oldu. On dört âyet-i kerîmedir. Dördüncü âyet-i kerîmede mü’minlerin saf saf olup Allah yolunda savaştıkları anlatıldığı için Sûretü’s-Saff denilmiştir. Sûrede; insanların yapamayacakları şeyler hakkında söz vermelerinin kötülüğü, düşman karşısında azimle cihâd edenlere karşı Allahü teâlânın muhabbeti, İslâmiyet’i kabul etmeyenlerin kötülenmesi, Allahü teâlânın dinini koruyacağı, en hayırlı işin îmân ve Allah yolunda cihâd etmek olduğu, bildirilmektedir. (Mefâtihü’l-Gayb, Kurtubî)

Kim Saf sûresini okursa, Îsâ aleyhisselâm ona duâ eder. Dünyada kaldığı müddetçe onun için istiğfâr (tövbe) eder, kıyâmet günü onun arkadaşı olur.

(Hadîs-i şerîf-Envârü’t-Tenzil)