Rukbî (rukbâ)

Gözetleme, bekleme.

İki kişinin karşılıklı olarak, öldükten sonra sahip olmaları şartıyla birinin malını diğerine bağışlaması yani sen ölürsen evin benim olsun, ben ölürsem evim senin olsun şeklindeki hibe. İki taraf da karşısındakinin ölümünü beklediği için bu ismi almıştır.

Resûlullah ömrî hibeye izin verdi; rukbî hibeyi yasakladı.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim, Nesaî)

Rukbî (rukbâ), Tarafeyn’e

(İmâm-ı A‘zam ve İmâm-ı Muhammed’e)

göre hükümsüzdür. Mülk edinmeyi tehlike ve zarara ta‘lik etmek (bağlamak) sahîh değildir. Rukbâda âriyet hükmü cereyan eder. (el-İhtiyâr)