Rûh

Can; bedene hayatiyet (canlılık) veren kuvvet.

Ey Resûlüm! Sana rûhdan soruyorlar. De ki: Rûh, Rabbimin emrindendir. (O’nun yarattığı varlıklardan biridir. Bu husûsta) size, az bir ilimden başkası verilmemiştir.

(İsrâ sûresi: 85)

Mü’minlerin rûhları yedinci kat göktedir. Ve oradan Cennet’teki makamlarına bakarlar.

(Hadîs-i şerîf-Deylemî)

Rûhun nasıl olduğunu dinimiz açıkça bildirmedi. Rûh madde değildir. Sıfat da değildir. İnsan öldükten sonra rûhu yok olmaz. İdrâk etmesi ve anlaması vardır. Şakî olanların yani kâfirlerin ve fâsıkların rûhları azaptadır. Saîdlerin, yani mü’minlerin, sâlihlerin rûhları, ni‘metler ve lezzetler içindedir.

(Kimyâ-i Seâdet)

İnsan ölünce, cesed çürüyünce, rûh yok olmaz. Ölmek, rûhun bedenden ayrılması demektir. Rûh, bedenden ayrılınca, maddî olmayan âleme karışır.

(Ahlâk-ı Alâî)

Bir şeyin özü, cevheri, hakîkati.

Tasavvufta emr âleminin beş latîfesinden biri.

Müceddidiyye yolunda ilerlemeye kalbden başlanır. Kalb madde değildir. Maddesiz, ölçüsüz olan âlem-i emrdendir. Bu yolda kalbi geçtikten sonra, kalbin üstünde olan rûh mertebesinde, sonra sırasıyla sır, hafî ve ahfâ latîfelerinde ilerlenir ve herbirine mahsus mânevî ilimlere kavuşulur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)