Recâ

Ümid etmek, ummak.

Sebebine yapışmadan bir şey beklemeye temennî denir. Sebebine yapıştıktan sonra beklemeye recâ denir. Temennî, insanı tembelliğe götürür; recâ ise, çalışmaya sebeb olur.

(Berîka)

Allahü teâlânın rahmetini ummak, rahmetinden ümit kesmemek.

(Bkz. Havf ve Recâ) Havf ile recâ yemin etmişler ki, kimde yerleşirlerse o adam Cehennem kokusu koklamayacak ve kimden ayrılırsa o adam Cennet kokusu koklamayacaktır.

(Hadîs-i şerîf-Beyhekî)