Ra‘iyyet (ra‘iyye)

Sürü.

Halk; mes’ûliyeti altında bulunan şey. Çokluk hâli re‘âyâ gelir.

Hepiniz bir çobansınız. Hepiniz ra‘iyyetinizden mes’ûlsünüz. Emir çobandır; ra‘iyyesinden mes’ûldür. Kadın, kocasının evinde çobandır; ra‘iyyesinden mes’ûldür. Hizmetçi, efendisinin malında çobandır; ra‘iyyesinden mes’ûldür. Adam, babasının malında çobandır; ra‘iyyesinden mes’ûldür.

(Hadîs-i şerîf-Müslim)

Ra‘iyye, yani teb‘a üzerine tasarruf maslahata menûttur.

(Mecelle, m. 58)