Peygamber

Haberci, haber getiren.

Allahü teâlânın, emirlerini ve yasaklarını kullarına bildirmeleri için insanlar arasından seçtiği ve kendilerine mûcizeler verdiği üstün zât.

(Bkz. Resûl ve Nebî) Allahü teâlâ, Âdem aleyhisselâmdan beri, her bin senede, bir peygamber vâsıtası ile, insanlara bir din göndermişdir. Bu peygamberlere salevâtullahi teâlâ aleyhim ecma‘în “Resûl” denir. Her asrda, en temiz bir insanı peygamber yaparak, bunlar ile dinleri kuvvetlendirmişdir. Resûllere tâbi‘ olan bu peygamberlere de, “Nebî” denir. Bütün peygamberler, hep aynı îmânı söylemiş, hepsi ümmetlerinden aynı şeylere îmân etmeği istemişlerdir. Fakat, şerî‘atleri, ya‘nî kalb ile, beden ile yapılması ve sakınılması lâzım olan şeyleri başka başka olduğundan, İslâmlıkları, Müslimânlıkları da ayrıdır.

(Seâdet-i Ebediyye)