İzhâr

Zâhir etme, açığa vurma, meydana çıkarma.

Yalandan gösteriş yapma.

Kırâatte hurûf-i halk denilen harflerden iki harfi birbirinden ayırarak ihfâsız, idgâmsız okuma, her harfi gunnesiz olarak kendi mahrecine göre çıkarma, iki harfin arasını ayırıp uzak tutma.

İzhâr harfleri elif, he, ha, hı, ayn ve ğayn’dır. Tenvin ve sâkin nun bu harflerden önce gelirse, izhâr olur. “Men âmene” gibi. Tenvin ve sâkin nun, vav ve ye harflerden önce gelir ve aynı kelimede bulunursa yine “izhâr” olur. “Kınvânün” gibi. Sakin mim, mim ve be harflerinin dışında bir harfin önüne gelirse yine “izhâr” olur. “Em lehüm” gibi.

(Karabaş Tecvidi)