İzâfî

İzâfetle alâkalı.

Bağlı bulunduğu şey ile değişen, nisbî, rölatif.

Orta yol deyince, iki şey anlaşılır: Birisi, herkesin anladığı gibi, bir şeyin tam ortasıdır. Dâirenin merkezi, kutru böyledir. İkincisi, izâfî, takdîrî orta olmaktır. Yani belli bir şeyin ortasıdır. O şeyin ortası olduğu için, her şeyin ortası olmak lâzım gelmez.

(Ahlâk-ı Alâî)