İtlâf

Telef etme, ziyan etme.

Bozma.

Hayvan ve eşyayı telef etmek suretinde cereyan eden ve tazmin borcu doğuran haksız fiil.

Şüphesiz ki Allahü teâlâ malı itlâf etmeyi yasaklamıştır.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim)

Birinin tarîk-ı âmda (umumî yolda) kazmış olduğu kuyuya diğeri birinin hayvanını ilkâ (atmak) ile itlâf etse, o zâmin olup (ödeyip) kuyuyu hafr eden (kazan) kimseye zaman (tazmin) lâzım gelmez.

(Mecelle, m. 90)

Suçlar, insanlara veya hayvanlarla eşyaya karşı işlenenler olmak üzere ikiye ayrılır. Hayvan ve eşyaya karşı işlenenler de gasb ve itlâf olmak üzere iki kısımdır.

(Bedâyîu’s-Sanâyi‘)