İsrâ Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin on yedinci sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Yüz on bir âyet-i kerîmedir. Resûlullah aleyhisselâmın Mi‘râc (göklere çıkarılma) mûcizesinin geceleyin Mekke’den Kudüs’e kadar olan kısmı bu sûrenin birinci âyetinde anlatıldığı için sûreye İsrâ adı verilmiştir. İsrâ, gece yolculuğu demektir. Sûreye “Sübhân” ve “Benû İsrâîl” sûresi de denir. İsrâ sûresindeki belli başlı mevzular Mi‘râc mûcizesi, Benî İsrâil’in rablerine nankörlükleri sebebiyle başlarına gelenler, Allahü teâlânın kudreti, kıyâmet ve âhiret hayâtına dâir hükümlerdir. (Ruhü’l-Beyân)

Resulullah aleyhisselâm Zümer ve İsrâ sûrelerini okumadıkça uyumazdı.

(Hadis-i şerif-Hâkim)