İşâret-i Nass

Nassın (âyet-i kerîme ve hadîs-i şerîfin) görünen mânâsından başka, ayrıca maksûd olmayan, kastedilmeyen bir mânâyı da bildirmesi, lafzın, ibâresinden çıkan hükme değil, bu hükümden hareketle, dolaylı olarak anlaşılan hükme delâlet etmesi.

Boşanmış kadınların örfe göre yiyeceği, giyeceği, çocuk kendisinin olana (babaya) âittir.

(Bakara sûresi: 233)

Âyet-i kerîme, boşanmış emzikli kadınların yiyecek ve giyeceklerinin boşayan erkeklere âit olduğunu bildirmektedir. Ayrıca, âyet-i kerîme, işâret-i nass yoluyla çocuğun nesebinin babaya âit olduğunu da ifâde etmektedir.

(Serahsî)