İsâbet
اصابتArapça
Tanım
(Okla hedefi vurmak mânâsına Savb’dan)
Rast gelme, doğruca gidip erişme, yerini bulma.
Doğru bir fikir söyleme.
İctihâdı doğru olanlara iki veya on sevâb, isâbet etmeyenlere de, bir sevâb vardır.
(Hadîs-i şerîf-Müsnedü Ahmed)
Düşme, tutma, dokunma.