İnnâ Lillah Ve İnnâ İleyhi Râci‘ûn

Belâ ve musîbet gelince veya kötü bir haber duyunca okunan, Bakara sûresinin; “Biz Allahü teâlâya âidiz ve yine O’na döneceğiz” meâlindeki yüz elli altıncı âyet-i kerîmesi. (Bkz. İstirca‘)

Bir belâ gelince; “İnnâ lillah ve innâ ileyhi râci‘ûn” demek yalnız bu ümmete mahsûs bir ihsândır. Geçmiş ümmetlerden hiç birisine verilmemiştir. Yoksa Ya‘kûb aleyhisselâm, Yûsuf aleyhisselâmın ayrılığı musîbeti başına gelince; “Ey Yûsuf ’un firâkıyla (ayrılığı ile) beni kaplayan hüzün ve hasretim” demez; “İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râci‘ûn” derdi.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)