İnkıyâd

(A. Kayd’dan) Boyun eğme, itâat etme.

İslâm-ı hakîkî, nefs-i emmârenin inkıyâdına (teslîm olmasına) bağlıdır.

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)

Fermân-ı aşka cân ile var inkıyâdımız Hükm-i kazâya zerre kadar yok inâdımız

(Bâkî)