İlm-i Lügat

İsmin ve fiillerin değişik hâllerini tetkik eden ilim.

Sebîl ve tarîk yol mânâsına gelmekle beraber, birincisi hayırda kullanılır. İlm-i lügati bilmek de, Arab lügatini ve bunun evdâ‘ını, sahîhini, mervîsini, mütevâtirini, red yollarını, mevdû‘ lügatları, fasîh, redî ve mezmûm şekillerini bilmek ve müfred, şâz, nâdir, müsta‘mel, mühmel, mu‘reb, ma‘rife, iştikak, hakîkat, mecâz, müşterek, ızdâd, mutlak, mukayyed, ibdâl, kalb denilen lügat bilgilerinde üstad olmak demektir.

(Mevdûâtu’l-Ulûm)