İhlâs Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin yüz on ikinci sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Dört âyet-i kerîmedir. Esâs, Necât, Cemâl, Nisbe, Samed, Îmân, Tevhîd, Tefrîd, Tecrîd, Necâd, Vilâyet ve Mârifet sûresi de denir. Müşriklerin Allahü teâlânın sıfatlarını sormaları üzerine nâzil olmuştur. Sûrede; İslâm dininin tevhîd inancı en özlü ve en mânidar şekilde ifâde edilmiştir.

(Ey Resûlüm!) de ki: O Allah birdir, Sameddir. O doğurmamıştır, doğurulmamıştır. Hiçbir şey O’nun dengi (ve benzeri) değildir.

(İhlâs sûresi: 1-4)

İhlâs sûresi Kur’ân-ı kerîmin üçte birine denktir.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim, Tirmizî)

Kim bin defâ İhlâs sûresini okursa, Cennet’teki makamını görmeden vefât etmez.

(Hadîs-i şerîf-Hâşiyetü’s-Sâvî)

Eve girerken İhlâs-ı şerîf okuyan fakirlik görmez.

(Hadîs-i şerîf-Hâşiyetü’s-Sâvî)