İftirâ
افتراءArapça
Tanım
Birine yapmadığı bir kötü işi yükleme, suç atma, bühtân, ifk.
Bak, Allah’a karşı nasıl olmadık yalan ve iftirâ ederler. Apaçık olan bu günahları onlara kâfidir.
(Nisâ sûresi: 50)
Bir kimse için söylenen kusur onda varsa, bu söz gîbet olur. Yoksa iftirâ olur.
(Hadîs-i şerîf-Müslim)
İftirâ etmek ve nemmâmlık yapmak, yani söz taşımak, gîbet etmekten daha fenâdır.
(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)