İcmâ‘

Birleşme, toplanma.

Edille-i şer‘iyyenin (şeriatın delillerinin) üçüncüsü olup, bir asırda yaşayan âlimlerin bir meselenin hükmünde birleşmeleri, ictihadlarının birbirine uygun düşmesi.

Ümmetim dalâlet üzerinde icmâ‘ etmez.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî, İbn-i Mâce, Dârimî, Müsnedü Ahmed)

İctihâd işlerinde icmâ‘ sahibi olmak için, müctehid olmak lâzımdır. Kur’ân-ı kerîmin ve namaz rek‘atlarının ve zekât mikdarının ve ekmeği ödünc almanın ve hamama gitmenin bizlere nakl edilmesi gibi, ictihâda lüzum olmayan şeylerde, müctehid olmayanların bid‘at sahibi ve fâsık olmamak şartıyla icmâ‘ları da muteberdir. Eshâb-ı kirâmdan, Ehl-i beyt evlâdından, Medîne ehâlisinden olmaları şart değildir. Bir müctehid hilâf ederse, icmâ‘ hâsıl olmaz.

(Şerhu Menâr li-İbn-i Melek)