İbtâl (iptal)

Bâtıl, boş, hükümsüz bırakma, bırakılma, bozma; boşa çıkarma.

Lağvetme, feshetme.

Müşteri, bâyii (satıcıyı), borçlusu üzerine havâle etse ve müşterinin borçlusu bunu kabul etse, mebî (satılan şey) bâyie red olunduğu zaman, hâkim bu havâleyi ibtâl eder.

(İbni Âbidîn)