İbâha (ibâhe)

Bir şeyi mübâh kılma, helâl kılma, bir işin yapılıp yapılmamasını serbest kılma. Eşyâda aslolan ibâhadır.(el-Eşbah)

Yedirme, doyurma. Bir kimseyi yemeğe çağırınca, önüne konan şey ibâha olur. Ancak yediği mülk olur.

Başkalarına veremez.

(İbni Âbidîn)

Devamlı hasta veya çok yaşlı olan kimse, altmış gün keffâret orucunu tutamaz ise, altmış fakire bir gün taam (yemek) ibâha eder.

(İbni Âbidîn)