Hümeze Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin yüz dördüncü sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Dokuz âyet-i kerîmedir. Birinci âyet-i kerîmede geçen ve bir insanı gıyâbında çekiştirmek mânâsına hümeze kelimesinden dolayı sûreye bu isim verilmiştir. Sûrede; mü’minlerin birbirlerini gıybet etmemeleri başkalarına iyi davranmayanların Cehennem’e atılacağı bildirilmektedir. (Taberî)