Hâss

Belli bir şeye mahsus, hususî.

Katışıksız, saf.

Hükümdara ait.

Tek başına bir mânâyı ifade etmek üzere ve bir ferde delâlet eden lafız (söz).

Hâss, kat‘î (kesin) mânâ ifâde eder. Sözden maksat, tek şeydir. Ahmed, Yûsuf gibi hususî isimler; insan, ağaç, meyve gibi cins isimler; bir, iki, üç gibi sayı isimleri hep hâss lafızlardır. “Her kırk koyunda bir koyun zekât olarak verilir” hadîs-i şerîfinde; kırk, hâss lafızdır. Bu sebeble koyunun zekât nisâbı (ölçüsü) kırktır. Ondan az veya çok olması ihtimâli yoktur.

(Usûl-i Serahsî)