Halk

1. Yaratmak, yoktan var etmek.

   Biz insanı en güzel biçimde halk ettik.

   (Tîn sûresi: 4)

   O (Allahü teâlâ), hanginizin daha güzel amel (ve hareket) edeceğini (hakkınızda) imtihan etmek için ölümü ve hayâtı halk edendir.

   (Mülk sûresi: 2)

   Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden halk ettik. Ve birbirinizle tanışmanız için sizi milletlere ve kabilelere ayırdık.

   (Hucurât sûresi: 13)

   Allahü teâlâ her şeyi bir sebeb ile halk etmektedir. Âdet-i İlâhiyyesi böyledir.

   (Berîka)

2. Mahlûk, yaratılmış, insan topluluğu.

Halkı dara düşürmek, sıkıştırmak ve incitmek haramdır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Halk ile konuşmalar yumuşak ve tatlı olmalıdır. Hiç kimseye sertlik göstermemelidir. Halka hizmet, zikir (Allahü teâlâyı anmak ile meşgul olmak)den efdaldir (daha fazîletlidir, daha sevabtır).

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)