Hafî Zikr

Allahü teâlâyı hufyeten (yüksek olmayan sesle veya içten) zikretme.

Allahü teâlâyı samimi ve hafî zikredin!

(A‘râf sûresi: 55)

Üç türlü zikir vardır: 1-Kalb karışmadan, yalnız dil ile söylemektir. Bunun faydası yoktur. 2-Ağızla söylemeyip, yalnız kalb ile yapılan zikirdir. Buna tasavvufda hafî zikr denir. Bu da, yalnız Zat-ı ilahîyi zikirdir. Yahud, sıfatlarını düşünerek yapılır. Ni‘metleri de düşünülürse, buna tefekkür denir. 3-Kalb ile ve dil ile birlikte zikrdir. Dil ile kendi işitecek kadar söylenirse, İslamiyet’te hafî zikr denir. Âyet-i kerimede emrolunan, bu hafî zikrdir. Başkası da işitirse cehrî zikr denir. Âyet-i kerimeler ve hadîs-i şerifler, hafî zikrin, cehrî zikrden efdal olduğunu gösteriyor. Resûlullah’ın, Hazret-i Ali’ye öğrettiği cehrî zikr, kendi işitecek kadar olan zikrdir ki, hakikatte, hafî zikr demektir. Zikrden önce kapıyı kapattırması da, böyle olduğunu gösteriyor.

(Makâmât-ı Mazhariyye)