Fuzûlî

Boşuna, yersiz, lüzumsuz.

Kendisini alâkadar etmeyen işle uğraşan.

Şer‘î bir izin veya salâhiyeti olmaksızın başkası nâmına vekâletsiz iş gören, tasarrufta bulunan kimse.

Fuzûlîden sâdır olan her tasarruf, mevkuf (askıda) olarak meydana gelir. Nâmına tasarrufta bulunulan kimse bunu kabul eder izin verirse, hüküm doğurur. Vermezse yapılmamış gibi olur. Meselâ fuzûlî, bir kişiyi evlendirse, o kişi de işittiği zaman izin verse, nikâh olur.

(İbni Âbidîn)