Fuhş (fuhuş)

Haddi aşmak.

Çirkin ve ayıp söz; para karşılığı zinâ.

Hayâ îmândandır, fuhş söylemek cefâdandır. Îmân Cennet’e, cefâ Cehennem’e götürür.

(Hadîs-i şerîf-Müsnedü Ahmed)

Fuhş, insanın lekesi; hayâ, zînetidir.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Cimâ ve abdest bozmak gibi işleri başkalarına açık kelimelerle anlatmak fuhuştur, harama yakın mekrûhtur. Bunları söylemek hayâyı, utanmayı giderir. Edebli ve sâlih olan, fuhuş söylemeye mecbur olunca, açık mânâları başka olan kelimelerle anlatır. Meselâ, Kur’ân-ı kerîmde, cimâ için dokunmak anlamına gelen lems kelimesi buyurulmuştur.

(Hadîka)