Fetvâ

Bir meselenin İslâmiyet’e uygun olup olmadığı hakkında müftü veya herhangi bir âlim tarafından verilen hüküm.

Kadınlar hakkında senden fetvâ isterler. De ki: “Onlar hakkında fetvâyı size Allah veriyor. Bu fetva, kendilerine yazılan şeyi vermediğiniz ve kendileriyle evlenmeyi arzuladığınız yetim kadınlara ve bir de zavallı çocuklara ve yetimlere doğrulukla bakmanız hususunda Kitab’da size okunandır.” Ne iyilik yaparsanız Allah onu şüphesiz bilir.

(Nisâ sûresi: 127)

Kalbinden fetvâ iste! Elini göğsüne koy! Helâl şeyde kalb sâkin olur. Harâm şeyde çarpıntı olur. Şübheye düşersen yapma! Müftüler fetvâ verseler de yapma!

(Hadîs-i şerîf-Hâkim)

Bir kimseye câhilâne bir sûrette fetvâ verilse, bunun günahı, fetvâyı verene âit olur.

(Hadîs-i şerîf-İbn-i Mâce)

Fetvâ veren âlime müftî denir. Müftînin müctehid olması lâzımdır. Böyle olmayana müftî denmez, fetvâyı nakledici denir. Bunlar fetvâları meşhûr fıkıh kitaplarından alırlar, müctehidlerin sözlerini bildirirler.

(Tahrîr)