Fecr Sûresi
فجر سوره سى
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin seksen dokuzuncu sûresi. Mekke-i Mükerreme’de nâzil oldu. Otuz âyet-i kerîmedir. İlk âyet-i kerîmede geçen ve şafak sökmesi mânâsına fecr kelimesi sûreye isim olmuştur. Sûrede eski kavimlere âit kıssalar ve insanoğlunun kötülüğe yönelmesi, bunun kötü neticeleri, dünya hayâtından sonraki hayât ve oradaki hâller kısaca beyan edilir. (Taberî)
Kim her gün Fecr sûresini okursa, o, kıyâmet günü kendisi için bir nûr olur.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)