Alâmet

İz, işaret, nişan.

Bir işin yapılmasını icap ettirmeyen, yapılmaması ile de işi yok etmeyen, ortadan kaldırmayan şey.

Her şeyin vücûdü, yani var olması, bir işin yapılmasına bağlıdır. Bu bağlılık, beş türlü olur: İş, bu şeyin mahiyetinin içinde ise, onun bir parçası ise, bu işe, rükn denir. Dışında ise, bu şeye tesir ediyorsa, illet denir. Nikâh, evlenmenin illetidir. Tesir etmiyorsa, işin yapılması, bu şeyin vücûdünü icap ediyorsa, sebeb denir. Vakit, namazın sebebidir. İcap etmiyorsa, işin yapılmaması ile, o şey de yok olursa, şart denir. Yok olmazsa, alâmet denir. Ezân, namazın alâmetidir. Namazın farzlarından beşi, namazın içindedir. Bu beş farzdan her birine rükn de denir.

(İbni Âbidîn)